🪪 Het eiland in het kort
📍 Waar het ligt
Ikaria ligt in de oostelijke Egeïsche Zee, ten westen van Samos, ten noorden van Patmos en ten oosten van Mykonos. De zee eromheen heet de Icarische Zee, naar Icarus. Het heeft twee havens, Agios Kirykos in het zuiden en Evdilos in het noorden, waar de veerboten uit Piraeus in zeven tot tien uur aankomen, en een klein vliegveld aan de oostpunt, met vluchten uit Athene.
📍 Waar Ikaria ligt
Ikaria ligt in de oostelijke Egeïsche Zee, ten westen van Samos en ten noorden van Patmos, en geeft zijn naam aan de Icarische Zee. In rood zie je het eiland, in groen Piraeus en het vliegveld van Athene.
🗺️ De kaart van het eiland
Ikaria is lang en smal, ongeveer veertig kilometer van punt tot punt, en in het midden rijst de Atheras op, een bergketen van meer dan duizend meter. De zuidkust is steil, met weinig dorpen. Het noorden is zachter, met de grote zandstranden en de meeste accommodaties. Agios Kirykos en Therma liggen aan de zuidoostpunt. Aan de noordkust liggen Evdilos, Kampos, Armenistis en Nas, en hoog op de berg Raches, met Christos. Tussen de twee havens gaat de weg met veel bochten over de berg en doe je er ongeveer een uur over.
🗺️ De kaart van Ikaria
Ikaria is lang en smal, een berg die steil in zee valt. Agios Kirykos, de hoofdplaats, en Therma liggen in het zuiden, aan de oostkant. Evdilos, Armenistis en Nas liggen aan de noordkust, met de grote stranden, en Raches op de berg erboven. Het Seychellen-strand ligt aan de zuidkust, onder Manganitis. Tik op elk nummer om te zien wat het is.
Kaart: Giuseppe Rosaccio, 1598 (Public domain) · Wikimedia Commons
⚖️ Is het de moeite waard? Voor- en nadelen
Ikaria is een eiland voor wie natuur, gezelschap en een rustig tempo zoekt, en het niet erg vindt dat de reis lang is en de wegen bochtig. Hier een eerlijk beeld.
📊 Kort samengevat, van 1 tot 5
👍 De voordelen
- De zomerfeesten, die tot de ochtend duren.
- Wild, groen landschap, met rivieren, bossen en wandelpaden.
- Stranden zoals de Seychellen, Nas en Messakti.
- Een levensritme dat je op geen ander eiland vindt.
- Lagere prijzen dan op de bekende Cycladen.
👎 De nadelen
- Een lange bootreis vanuit Piraeus.
- Smalle bergwegen, je hebt een auto en geduld nodig.
- Het noorden heeft hoge golven als het waait.
- Weinig georganiseerd, en openingstijden waar niemand zich aan houdt.
🌊 Armenistis en Nas
Armenistis, aan de noordwestkust, is het meest toeristische dorp van het eiland, en toch klein: witte huizen op de helling, een haventje met taverna’s en twee grote zandstranden ernaast, Livadi en Messakti. Boven het dorp kijkt de vuurtoren uit 1891 uit over de hele noordkust.
Een paar kilometer naar het westen is Nas een beschutte baai bij de monding van de rivier de Chalaris. Je loopt trappen af vanaf de taverna’s aan de weg en vindt een zandstrand, een kleine zoetwaterlagune en de fundamenten van de tempel van Artemis Tauropolos, die de zeelieden beschermde. Achter het strand loopt een pad de kloof van de Chalaris in, met platanen, rotspoelen en stenen bruggetjes. De zonsondergang vanaf de taverna’s boven Nas is een van de mooiste van het eiland.
Het dorp, het strand en het haventje.
Het haventje, als de lichten aangaan.
De baai, de rivier en het pad.
Het noorden, als het waait.
Een paar stenen, vlak bij zee.
De kloof achter Nas.
Sinds 1891, boven Armenistis.
Foto’s: Rosa-Maria Rinkl (CC BY-SA 4.0), Sotiria Pacharaki (CC BY-SA 4.0), Leeturtle (CC BY-SA 4.0), adamansel52 (CC BY 2.0), w_lemay (CC BY-SA 2.0) · Wikimedia Commons
Als de meltemi waait, hebben Messakti, Livadi en Nas hoge golven en stromingen. Zwem alleen waar een strandwacht is, en let op rode vlaggen. Op winderige dagen ga je naar het zuiden, naar de Seychellen of Therma.
🎻 Raches, de ‘Ikarische tijd’ en de panigyria
Op de berg boven Armenistis is Raches een reeks dorpen tussen bossen en wijngaarden, en hun centrum, Christos Raches, is in heel Griekenland bekend om zijn openingstijden: de winkels, zelfs de bakker, gaan ’s middags open en blijven tot laat in de nacht open. ’s Ochtends slaapt het dorp. Dat is de ‘Ikarische tijd’, en als je die accepteert, begrijp je het eiland.
In de zomer viert elk dorp zijn heilige met een panigyri: lange tafels op het plein, vlees met aardappelen, wijn, viool, luit en de dans ikariotikos, die langzaam begint en steeds sneller wordt, tot de ochtend. Iedereen danst, bewoners en bezoekers, kinderen en grootouders. Het geld gaat naar het dorp, voor wegen, scholen en kerken. De meeste feesten zijn in juli en augustus, en de data hangen elk jaar op affiches over het hele eiland.
Gaat ’s middags open, sluit laat.
De mededelingen van het dorp, aan de boom.
Tot de ochtend, met het hele dorp.
Vlees, wijn en gesprekken.
De dans waar iedereen voor opstaat.
Foto’s: Leeturtle (CC BY-SA 4.0), Vasiliki Theodoridou (CC BY 2.0), adamansel52 (CC BY 2.0), ZoonPolitikon (CC BY-SA 4.0) · Wikimedia Commons
Ga na tien uur ’s avonds, als het dansen begint, en blijf minstens tot twee uur. Je betaalt bij de ingang voor eten en wijn, zoveel je wilt. Rij daarna niet zelf, de wegen gaan door de bergen: bestel op tijd een taxi of slaap in de buurt.
♨️ Agios Kirykos, Therma en Evdilos
Agios Kirykos, de hoofdplaats, is een rustig stadje aan de zuidkust, met neoklassieke huizen, een plein met cafés aan de haven en het metalen beeld van Icarus met vleugels aan het eind van de pier. Volgens de mythe vluchtte Icarus met zijn vader Daedalus uit Kreta op vleugels van was, vloog te dicht bij de zon, de was smolt en hij viel naast dit eiland in zee, dat zijn naam kreeg.
Ernaast is Therma een dorp dat rond geneeskrachtige bronnen is gebouwd, al sinds de oudheid bekend voor reuma en de huid. Er zijn de gemeentelijke baden, en een paar plekken waar het warme water in zee opwelt. Aan de noordkust is Evdilos de tweede haven, met neoklassieke huizen, taverna’s en vissersboten, en iets naar het westen heeft Kampos een mooi zandstrand en de ruïnes van het antieke Oinoe.
In de haven van Agios Kirykos.
Richting Agios Kirykos.
Het dorp van de geneeskrachtige bronnen.
De gemeentelijke baden.
De haven van het noorden.
Neoklassieke huizen en vissersboten.
Foto’s: Jules Verne Times Two (CC BY-SA 4.0), Annatsach (CC BY-SA 4.0), Art Grafix (CC BY-SA 4.0), Stelios Kiousis (CC BY-SA 2.0), JoraK (CC BY-SA 4.0) · Wikimedia Commons
🏰 Kloosters, kastelen en geschiedenis
Boven Kampos ligt het klooster Theoktisti uit de 17e eeuw in een dennenbos, en een paar meter lager is het kerkje Theoskepasti onder een enorme rots gebouwd, zo laag dat je gebukt naar binnen gaat. Verder naar het zuiden staat het Byzantijnse kasteel Koskina op de top van een rotsige heuvel, met een kerkje binnen de muren en uitzicht op beide zeeën. Aan de oostpunt bewaakte de toren van Drakano uit de 4e eeuw v.Chr. de antieke haven. De Homerische hymne aan Dionysos noemt Drakanon als een van de plaatsen waar de god geboren werd.
Ikaria heeft ook een recentere, trotse geschiedenis. Op 17 juli 1912 verdreven de bewoners de Ottomanen en stichtten de Vrije Staat Ikaria, met een eigen vlag en postzegels, die ongeveer vijf maanden bestond, tot het eiland zich bij Griekenland aansloot. Na de oorlog werden duizenden linkse mensen hierheen verbannen, onder wie Mikis Theodorakis, en daarom noemt men het eiland nog steeds de ‘Rode Rots’.
Tussen de dennen, boven Kampos.
Onder de rots, verborgen.
Byzantijns, op een rots.
Uit de 4e eeuw v.Chr.
Een berg die in zee valt.
Foto’s: Aimil xpp (CC BY-SA 4.0), Rosa-Maria Rinkl (CC BY-SA 4.0), Raini Svensson (Public domain), Jules Verne Times Two (CC BY-SA 4.0) · Wikimedia Commons
🫒 Het geheim van het lange leven
Ikaria is een van de weinige plekken ter wereld die onderzoekers ‘Blue Zones’ noemden, omdat daar veel meer mensen dan elders gezond negentig worden. De verklaringen die ze geven zijn eenvoudig: eten uit de moestuin, veel peulvruchten en wilde groenten, weinig vlees, wijn met mate, thee van bergkruiden, wandelen op de hellingen, een middagdutje en veel gezelschap. En de ‘Ikarische tijd’, zonder stress om de klok.
🏖️ De stranden
De bekendste stranden van Ikaria liggen in het noorden, grote zandstranden met golven, maar het meest gefotografeerde ligt in het zuiden. De Seychellen, onder het dorp Manganitis, zijn een kleine baai met witte kiezels, enorme grijze rotsblokken en turquoise water. Je laat de auto aan de weg staan en loopt in ongeveer een kwartier een steil pad af. Er is geen schaduw en geen winkel, neem water mee. Messakti, naast Armenistis, is het grootste zandstrand, met strandbars, ligbedden en een rivier die in zee uitmondt. Nas is de mooiste baai, en Livadi het makkelijkste zandstrand, midden in het dorp.
Het meest gefotografeerde strand van het eiland.
Witte kiezels en helder water.
Aan één kant van het strand.
Zand, golven en een rivier.
De weg vanaf Evdilos.
Vanaf het strand, richting zonsondergang.
Foto’s: ZoonPolitikon (CC BY-SA 4.0), Zouzouloo (CC BY-SA 4.0), Kostas Limitsios (CC BY 2.0), Jules Verne Times Two (CC BY-SA 4.0), Leeturtle (CC BY-SA 4.0) · Wikimedia Commons
- Seychellen: witte kiezels, turquoise water, via een pad.
- Messakti: groot zandstrand, met golven en strandwacht.
- Livadi Armenisti: zandstrand in het dorp.
- Nas: kleine baai met een rivier en een antieke tempel.
- Gialiskari: zand en taverna’s, tussen Evdilos en Armenistis.
- Kampos: zandstrand naast Evdilos.
- Faros: lang zandstrand aan de oostpunt, bij het vliegveld.
🍽️ Wat je eet
Het gerecht van het eiland is soufiko, een stoofpot van courgette, aubergine, paprika en tomaat. Probeer ook de pompoentaart, de berggroenten, geitenbokje uit de oven en kathoura, de geitenkaas van het eiland. Ikarische honing, van tijm en heide, hoort bij de beste van Griekenland, en kruiden voor thee, salie, bonenkruid en munt, vind je in elk dorp. De wijn, de Pramnische wijn, noemt Homerus al, en tegenwoordig maken kleine wijnmakerijen in Raches hem weer.
📅 Wanneer je gaat
Juni en september hebben warm zeewater, minder wind en lege stranden. Juli en augustus zijn de maanden van de feesten, en dan loopt het eiland vol, vooral rond 15 augustus. Boek boot en kamer vroeg. In april en mei is Ikaria groen en ideaal om te wandelen, maar de zee is nog koud.
⛴️ Hoe je er vanuit Athene komt
| Vervoer | Duur | Vanaf | Goed om te weten |
|---|---|---|---|
| Vliegtuig | Ongeveer 50 minuten | Luchthaven van Athene | Weinig vluchten, boek vroeg. Het vliegveld ligt aan de oostpunt. |
| Veerboot | Ongeveer 7–10 uur | Piraeus | Naar Agios Kirykos of Evdilos, vaak via Syros en Mykonos. Er zijn ook nachtboten. |
Vanaf Ioulianou 50 ga je met lijn 1 naar Piraeus, direct naar de haven, of met lijn 3 naar het vliegveld. Kijk in welke haven je boot aankomt: voor Armenistis en Nas is Evdilos handiger, voor Therma Agios Kirykos. Op het eiland rijden weinig bussen, en je hebt een auto nodig. Vanuit Agios Kirykos varen bootjes naar Fourni en Patmos, en Samos is dichtbij: lees onze gids voor Samos.
🗓️ Drie dagen op Ikaria
Armenistis en Nas
’s Ochtends naar Messakti of Livadi bij Armenistis. ’s Middags naar Nas: loop de trappen af naar de baai, bekijk de fundamenten van de tempel van Artemis en wandel een stuk de kloof van de Chalaris in. Zonsondergang vanaf de taverna’s boven Nas.
Het zuiden en de kloosters
’s Ochtends het klooster Theoktisti en Theoskepasti. Daarna rijd je naar Manganitis en loop je naar de Seychellen om te zwemmen. ’s Avonds ga je naar Christos Raches, waar de winkels laat opengaan en nog later sluiten.
Agios Kirykos en Therma
Een wandeling langs de haven van Agios Kirykos en naar het beeld van Icarus, en een warm bad in de bronnen van Therma. ’s Middags naar de toren van Drakano aan de oostpunt, en als het augustus is, ’s avonds een panigyri.
Veelgestelde vragen
Waar overnacht ik op Ikaria?
In Armenistis, voor de stranden, de taverna’s en Raches dichtbij. In Evdilos, voor de haven en een centralere ligging. In Agios Kirykos of Therma, als je de warme bronnen wilt en boten naar Patmos en Fourni.
Heb ik een auto nodig?
Ja. Het eiland is groot en bergachtig, en er rijden weinig bussen. De wegen hebben veel bochten, rij langzaam en reken op meer tijd dan de kaart aangeeft. Huur bij de haven of op het vliegveld, en in augustus boek je vooraf.
Is Ikaria geschikt voor gezinnen?
Ja, voor gezinnen die van de natuur houden. Livadi en Kampos zijn de rustigste zandstranden, en de feesten zijn een feest voor kinderen. Let op de golven op de noordelijke stranden en op de paden naar de Seychellen.
Hoeveel dagen heb je nodig?
Minstens vier, omdat de reis lang is en het eiland tijd nodig heeft. Een week om zowel het noorden als het zuiden te zien en naar een of twee feesten te gaan.
— Kathy
